کتاب ارثیه ابدی - بخشی از کتاب: بعضی وقت ها آدم فراموش می کند که با چشم ها باید دید و با گوش ها باید شنید، زبان برای حرف زدن است نه بیرون کردن تکه غذای جا مانده لای دندان ها... زبان برای حرف زدن است، نه سوزاندن... زبان برای دلداری است نه درد دادن... زبان برای نجواها و زمزمه های عاشقانه است نه تکه گوشتی اضافه توی دهان که هر از چندگاهی آدم دلش بخواهد زبانش را ببرد تا حرفی را به گوش کسی نرساند. بعضی وقت ها آدم فراموش می کند، شاید هم جای همه چیز عوض شده بود. به خیالش جای چشم و گوشش عوض شده بودند، با گوش هایش می دید، با چشم هایش حرف می زد و با دهانش تمرین می کرد سکوت کند و...
محصولات مرتبط
2,250,000 ریال
قصر
2,200,000 ریال
دیدن دختر صددرصد دلخواه در صبح زیبای ماه آوریل
135,000 ریال
در پایان شب
1,150,000 ریال
سگ ولگرد
35,000 ریال
در آرامش کسی را دوست داشتن
1,250,000 ریال
دیوار
40,000 ریال
عشق بدون قید و شرط
98,000 ریال
من تا صبح بیدارم
5,750,000 ریال
آنک آن یتیم نظر کرده
35,000 ریال
0 نظر