ضد یادها

توضیحات کتاب ضد یادها - بخشی از متن:
روزنامه و مجله ها را نه که می خواند بل قرقره می کرد. کتاب ها را می بلعید و هیچ کاغذی را دور نمی ریخت. در هر فرصت خودش را می رساند به پشت میله های سبز که سرشار از زندگی بود و در لابلای شمشادهایش، در پیچ و خم آمفی تئاتر دانشکده پزشکی اش حتى، در هر گوشه دانشکده حقوقش، در گروه های دو و چند نفری دانشجویانش زندگی می جوشید.
سه قطره خون جنبش دانشجویی بود که انگار نمی گذاشت در و دیوار دانشگاه تهران هم آرام باشد. گرچه در بیرون انگار هیچ خبری نبود یا بود و به گوش او نمی رسید. اما در دانشکده خبرها بود. در بیرون کسی خبری از دکتر مصدق نمی گرفت. سخنی از بقیه ملی ها و توده ای ها نبود اما در دانشگاه بود. اما او کاری به این همه نداشت بعدها همه این ها با او کاری داشتند. مصطفی هم نمی توانست او را به عرصه چریکی و جلسات مخفی بکشاند چنان که تقی هم دو سه باری او را به هیأت برد و یک باری هم در اتاقی که عکس های نواب و خلیل طهماسبی بر دیوارش بود چار زانو نشاند اما هیچ کجا را جز دنیای یادها و ضد یادهایش جدی نمی دید. در عوض می رفت پیش رییس پیشاهنگی تا انگلیسی و فرانسه یاد بگیرد. در اتوبوس لغات فرانسه حفظ می کرد و کاغذهای کوچولویی که لغت روی آن ها نوشته بود از جیبی به جیب دیگر می گذاشت. چرا مگر می خواست به خارج برود. نه و...
( فروشگاه اینترنتی آثار بوک )
چکیده کتاب ضد یادها : این کتاب، نمونه انتخابی است از یادداشت‌های کتابچه‌ای کهن که صدها نقل، خاطره و برخورد نویسنده، بی‌هیچ ترتیب و آدابی در آن قرار داده شده است.