تخفیف ویژه!
کد شناسه :67496

گاه و بي گاهي دانشگاه در ايران

Rated 5.00 out of 5 based on 0 بررسی
(0 بررسی)
موجود نیست

كتاب گاه و بي گاهي دانشگاه در ايران : بخشي از كتاب: در اين كتاب مي‌كوشم با شرحي از تاريخ و تبار و سرشت نهادين دانشگاه و تحولات آن توضيح دهم كه دانشگاه براي خود عالَمي است و كليتي است و منطق نهادينه و فلسفه‌اي دارد. به‌طوري كه نه‌تنها فعاليت دانشگاه و مديريت دانشگاه و تأمين دانشگاه و گسترش دانشگاه بايد با منطق دروني و قاعده‌هاي نهادين آكادميك، ميزان و موزون شود بلكه حتي تنوع مدل‌ها و تحولات نسلي و رشد و تغيير و توسعه‌ي دانشگاه نيز نمي‌تواند گزاف و بي‌قاعده باشد. در جوامع توسعه‌يافته، دانشگاه‌ها در تحول و پويا هستند و با محيط خود سازگاري فعالي دارند اما اين تحول به‌معناي آن نيست كه از دانشگاه‌بودن دربيايند و گاه‌وبي‌گاه شوند. اما علم در ايران رندُم بود، امر تصادفي بود. تصادفاً يك پادشاهي از علم حمايت مي‌كرد و تصادفاً يك پادشاهي حمايت نمي‌كرد. گاه‌وبي‌گاه بود. از سوي ديگر، نهادهاي مستقل از حكومت، هم كم بودند و هم پابرجا نيز نمي‌ماندند، تداوم هم پيدا نمي‌كردند. گاه‌وبي‌گاه بودند. علم داشتيم، چرا نداشتيم حتي در حد نبوغ هم داشتيم. اما اغلب به صورت افراد دانشمند، افراد متفكر. در تأسيس علم و نهادمندي آن مشكل داشتيم. يعني عقلا بودند ولي سازمان‌يابي عقلا نبود. دانشيان بسيار باشكوه و قابل مقايسه با ترازهاي جهاني بودند اما نهادهاي دانشي بسيار معدود و ضعيف بودند يا اصلاً نبودند. اين بود كه علم‌ورزي گاه‌وبي‌گاه مي‌شد. تعاملات و تبادلات و تداوم نهادينه در آن نبود تا بتواند سنت فكري و سنت نظري براي ساختن جامعه برجاي نهد و انباشتي و توسعه‌اي و اتفاقي روي بدهد و...